( مسأله 1961 ) : زنى كه صيغه شده اگر فقير باشد ، شوهرش وديگران مىتوانند به أو زكات بدهند ، ولى اگر شوهرش در ضمن عقد شرط كند كه مخارج أو را بدهد يا به جهت ديگرى دادن مخارجش بر أو واجب باشد ، در صورتي كه مخارج آن زن را بدهد ، نمىشود به آن زن زكات داد . ( مسأله 1962 ) : زن مىتواند به شوهر فقير خود زكات بدهد ، اگر چه شوهر زكات را صرف مخارج خود آن زن نمايد . ( مسأله 1963 ) : سيد نمىتواند از غير سيد زكات بگيرد ، ولى اگر خمس وساير وجوهات كفايت مخارج أو را نكند ، واز گرفتن زكات از غير سيد ناچار باشد مىتواند از أو زكات بگيرد . ( مسأله 1964 ) : به كسى كه معلوم نيست سيد است يا نه ، مىشود زكات داد . نيت زكات ( مسأله 1965 ) : انسان بايد زكات را به قصد قربت يعنى براي انجام خواست خداوند عالم بدهد ، ودر نيت معين كند كه آنچه را مىدهد زكات مال است يا زكات فطره . بلكه اگر مثلا زكات گندم وجو بر أو واجب باشد ، وبخواهد پولى را بعنوان قيمت زكات بدهد بايد معين كند كه زكات گندم است يا زكات جو . ( مسأله 1966 ) : كسى كه زكات چند مال بر أو واجب شده ، اگر مقدارى زكات بدهد ، ونيت هيچ كدام آنها را نكند ، چنانچه چيزى را كه داده هم جنس يكى از آنها با شد ، زكات همان جنس حساب مىشود . مثلا كسى كه زكات چهل گوسفند وزكات پانزده مثقال طلا بر أو واجب است ، اگر مثلا يك گوسفند از بابت زكات بدهد ، ونيت هيچ كدام آنها را نكند ، زكات گوسفند حساب مىشود ،